کمیسیون سازمان بین المللی تعیین استانداردها با همکاری دفتر بین المللی کار مقررات بین المللی رنگهای حفاظتی را تدوین نموده است. در این مقررات:
الف- رنگ زرد لیمویی برای نشان دادن خطر به کار میرود مثلاً در صورتی که قسمتی از ماشین که حفاظ آن موقتاً برداشته شده باشد با این رنگ به آسانی مشخص میگردد.
ب- رنگ سرخ علامت توقف و موارد مربوط به مبارزه با آتش سوزی را نشان میدهد.
ج- رنگ سبز نشان دهنده راههای تخلیه، نجات، پستهای کمکهای اولیه، اجازه عبور وسایل نقلیه و به طور کلی معرف تاسیسات حفاظتی است.
د- هرگونه انسداد و یا مانع سر راه مثل ستون و یا سایر اشیا ثابت غالباً با خطوط مورب به رنگهای زرد و سیاه که کاملاً از یکدیگر متمایز میباشند مشخص میگردند.
هـ- رنگ سفید معمولاً راههای عبور را مشخص مینماید.
و- علاوه بر رنگها، آگهیها و پوسترهایی چون «استعمال دخانیات ممنوع است» و یا «فشار قوی- خطر مرگ» نیز میتوانند در پیشبرد هدفهای ایمنی و حفاظتی موثر باشند ولی باید دانست که این گونه نوشتهها وهشدارها مکمل تدابیر و اقدامات ایمنی و حفاظتی بوده و هیچ وقت نمیتوانند جانشین آنها قرار گیرند. ضمناً استفاده از برچسبهای مخصوص برای مواد خطرناک نیز یکی از تدابیر حفاظتی میباشد و به این جهت بر طبق مقررات کلیه مواد خطرناک و ظروف آنها باید دارای برچسبهای مخصوص که نشان دهنده کیفیت ماده درون ظرف است باشد. برچسبهای مورد استفاده باید گویا و به طور کلی با تصویر نمایانگر خطر برای کارکنان باشد.
علایم تصویری دارای این مزیت هستند که حتی کارکنان بی سواد نیز میتوانند آنها را درک کنند. ولی علاوه بر این شکلها، برچسبها میباید حاوی اطلاعاتی چون نام حصول، خطرات عمده، احتیاطات لازم و نوع تدابیر اولیه در صورت بروز حادثه نیز باشند.